دبی

دُبِی (به عربی: دبیّ) (به انگلیسی: Dubai) یکی از شهرها و شیخ‌نشین‌های هفت‌گانهٔ امارات متحده عربی است. این شهر در جنوب کشور ایران و در پیرامون خلیج پارس و در شبه جزیره عربستان ‌است. دبی بیشترین جمعیت را در میان هفت شیخ‌نشین کشور امارات دارد و پس از شهر ابوظبی بزرگ‌ترین شهر کشور امارات است.

امارات متحده عربی با حروف UAE نوشته می شود. مساحت کلی این کشور 82880 کیلومتر مربع، از شمال و شمال غربی به خلیج فارس، از جنوب و جنوب غربی به عمان و عربستان سعودی، از سمت غرب به قطر و عربستان سعودی، و از سمت شرق به دریای عمان و عمان محدود می شود. بر خلاف بیابان های شنی در این مسیر شما شاهد گسترش فضای شهری به نحو چشمگیری هستید. امارات مجموعه ای است که در سال 1971 توسط امارت های شیخ نشین دبی، شارجه، عجمان، فجیره، رأس الخیمه و ام القیوین به وجود آمد و شیخ نشین ابوظبی به عنوان پایتخت امارات برگزیده شد. رئیس دولت، شیخ خلیفه بن زاید آل نیهان و همچنین حاکم ابوظبی و شیخ محمد بن راشد آل مکتوم به عنوان نماینده، حاکم دبی و نخست وزیر امارات می باشد. جمعیت امارات در نیمه اول سال 2006، 8/2 میلیون نفر بود که بر اساس سرشماری نفوسی سال 2010 به 26/8 میلیون نفر رسید.زبان عربی، زبان ملی و زبان انگلیسی زبان تجارت محسوب می شود. اکثریت گسترده ای از این جمعیت دموگرافیک در شهر های ابوظبی و دبی ساکنند. طبق اطلاعات اداره آمار دبی منتشره در تاریخ 2011 جمعیت دبی حدود 2 میلیون نفر در شب و 3 میلیون نفر در روز اعلام گردیده است.امارات متحده عربی (U.A.E) پایتخت: ابوظبی ساختار سیاسی جمهوری فدرالی (Constitutional federal) متشکل از 7 شیخ نشین به ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام القوین، رأس الخیمه، و فجیره در سال 1971.

نخستین اشاره‌های تاریخی در دبی از سال ۱۰۹۵ میلادی ثبت شده‌است و نخستین نشانه‌های شهرسازی در دبی به سال ۱۷۹۹ بر می‌گردد. دبی در سال ۱۸۳۳ به دست شیخ مکتوم بن بطی بن سهیل آل مکتوم به طور رسمی به عنوان یک شهر بنیان نهاده شد. جایگاه جغرافیایی مهم این شهر، باعث شد تا در قرن بیستم به یک بندر مهم تبدیل شود. در سال ۱۹۶۶ و با کشف نفت در دبی، دبی و کشور قطر تصمیم به راه‌اندازی یک واحد پولی جدید بنام «مجلس نقد قطر و دبی»، به جای «روپییهٔ خیلج» که پیش از این پول رایج بود گرفتند. کشف نفت منجر شد تا کارگران خارجی برای کار در این شهر به سرعت به آن نقل مکان کنند به طوری که در مدت بسیار کوتاهی ۳۰۰ درصد به جمعیت آن افزوده شد و آن را به یکی از منابع مهم جهانی نفت تبدیل کرد. دبی جدید از زمانی که بریتانیا آن را در سال ۱۹۷۱ ترک کرد شروع به شکل گرفتن کرد. در این زمان، دبی به همراه ابوظبی و ۴ شیخ‌نشین دیگر کشور امارات متحده عربی را پایه گذاری کردند. یک سال بعد شیخ‌نشین رأس‌الخیمه به کشور امارات پیوست اما قطر و بحرین تصمیم گرفتند که هرکدام یک کشور خودکفا باشند. در سال ۱۹۷۳ درهم امارات به عنوان واحد پولی رسمی امارات معرفی شد و به این ترتیب دبی و قطر اتحادیهٔ پولی بین خود را منحل کردند. در سال ۱۹۷۹ در یکی از محله‌های دبی با نام جبل علی یک منطقهٔ آزاد تجاری ساخته شد که به شرکت‌های خارجی اجازه واردات و صادرات بدون محدودیت را می‌داد. با شروع جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۰ سرمایه‌داران و تاجران پول‌ها و دارایی‌های خود را از این شهر خارج کردند که باعث شد اوضاع اقتصادی این شهر برای مدتی بحرانی بشود اما با دگرگونی فضای سیاسی، دوباره رونق خود را به دست آورد.

امروزه دبی به عنوان یک شهر جهانی و بازرگانی موفق و مهم در منطقه جای خود را پیدا کرده‌است. اگرچه اقتصاد دبی با صنعت نفت رشد کرد اما بیشتر درآمد دبی از منطقه آزاد جبل علی، فروش ملک به شهروندان خارجی در مناطق آزاد، اعطای اقامت، صدور دوباره کالا، ترانزیت مسافر و کالا و همچنین قسمت بزرگی نیز از گردشگری و دیگر خدمات مالی و بازرگانی تأمین می‌شود. دبی به تازگی توجه جهانیان را از راه ساخت و سازهای بزرگ و همین‌طور رویدادهای تفریحی و ورزشی هیجان‌انگیز به خود جلب کرده‌است.

dt_1459944119_c1c7e09b6661d9b4decba4913d82b0ac

در سال‌های پایانی دههٔ ۲۰۰۰ میلادی به خاطر بحران‌های مالی گسترده در جهان، ساخت و ساز املاک در دبی برای مدت ۳ سال با دشواری جدی روبه‌رو شد. هر چند دبی توانست بنا بر یک برنامه تدریجی و مداوم خود را بهبود بخشد. در سال ۲۰۱۲ دبی ۲۲مین شهر گران‌قیمت جهان و گران‌قیمت‌ترین شهر خاورمیانه معرفی شد.

%d8%b9%da%a9%d8%b3-%d8%b4%d8%a7%d8%ae%d8%b5-%d8%af%d8%a8%db%8c

در سال ۲۰۱۳ دبی توانست حقِ داشتن و برگزاریِ اِکسپو ۲۰۲۰ را به دست آورد. اِکسپو سومین رویداد مهم دنیا پس جام جهانی فوتبال و المپیک است و به «المپیک کشورهت» مشهور است. این نخستین بار است که یک شهر از خاورمیانه توانست میزبانی این مهم‌ترین نمایشگاه جهان را به‌دست‌آورد. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد اکسپو ۲۰۲۰ برای دبی بیش از ۲۳ میلیارد دلار سود خواهد داشت.

امارات متحده ی عربی در شمال شرقی شبه جزیره ی عربی واقع است که در حاشیه ی غرب آن عربستان سعودی و در شمال شرقی آن کشور عمان قرار دارد. امارات از 7 شیخ نشین تشکیل شده و بزرگترین آنها ابوظبی و دومین امارت شیخ نشین در امارات دبی است.

امارات آب و هوایی خشک و آفتابی دارد و در طول سال دارای هوای خوبی است. بهترین زمان برای سفر به امارات بین ماه های اکتبر و آوریل (اوایل بهار و اوایل پاییز) است.

دبی یکی از رقبای توریسم و از پرطرفدارترین مقاصد توریستی در منطقه و جهان است. و برای حفظ این موقعیت خود همچنان به توسعه ی پروژه های ابتکاری ادامه می دهد. دبی با پروژه هایی ک در دست اقدام دارد می خواهد بسیاری از رکوردها با عناوین اولین و بلندترین و بزرگترین را به خود اختصاص دهد.

دبی محدودیتی برای ورود و خروج ارزهای مختلف در مقیاس مسافرتی ندازد. واحد پولی امارات درهم است که معادل 100 فلس می باشد. نرخ درهم از اواخر سال 80 در برابر دلار ثابت مانده و هر دلار آمریکا معادل 3.67 درهم است. توصیه می گردد جهت پرداخت های خود در طول سفر از درهم استفاده نمایید.

بازدیدکنندگان دبی اغلب از مشاهده ی تضادها حیرت زده می شوند. سرزمینی با بیابان های بی پایان، کوه های ناهموار و شهرهای مدرن. شهر دبی در سواحل یک مدخل طبیعی خلیج فارس به نام خور دبی واقع شده است که شهر را به دو بخش تقسیم می کند. امارت شارجه در شمال دبی و ابوظبی دقیقا در جنوب آن واقع است.

همه ی توریست ها بجز اتباع کشورهای GCC شامل: بحرین، کویت، عمان، قطر و عربستان سعودی برای ورود نیاز به ویزا دارند. به اتباع اسراییل به هیچ وجه ویزا داده نمی شود. همه ی مقررات فعلی باید قبل از سفر کنترل شود، زیرا مرتبا درحال تغییر می باشند.